Femke zingt afwisselend alt en sopraan sinds 2015.
Wat betekent zingen voor je?
‘Als kind heb ik dwarsfluit gespeeld, maar als volwassene vind ik zingen leuker. Zingen is nog dichter bij jezelf omdat je je eigen stem gebruikt. En als in een koor alle stemmen samenkomen en je wordt onderdeel van een geheel, dan is dat magisch.’
Hoe belangrijk is voor jou het dat we een queer koor zijn?
‘Ik vind het een hele waardevolle toevoeging. De sfeer onderling is goed. Er is een veiligheid en vertrouwdheid met elkaar. In de rest van mijn leven kom ik eigenlijk weinig mede-queers tegen, dus dit is een mooie manier om me met mijn community te verbinden. Komend jaar zingen we bij de dodenherdenking op het homomonument. Dat vind ik fijn.
‘Ook vind ik het waardevol dat juist wij klassieke muziek zingen. We reclaimen muziek die voortkomt uit een traditie die ons veelal heeft geschaad en buitengesloten. Doordat wij het zingen kunnen teksten weer een andere betekenis krijgen.
‘Toen ik eenmaal bij dit koor was komen kijken had ik het gevoel dat ik mijn ‘niche’ gevonden had. We delen meer dan het lhbti-zijn.’
Wat is je leukste Galakoorherinnering?
‘Het Amasing lhbti Koren festival, waarbij we in het Concertgebouw mochten zingen. Maar tijdens iedere repetitie zijn er momenten dat het lukt! Dat het zoeken met de nootjes op papier ineens muziek wordt! Dat zijn iedere keer weer hoogtepuntjes.’
Wat is je favoriete stuk uit het huidige repertoire?
‘Exsultate jubilate van Jenkins. Een lekker uitdagend stuk met een mooie opbouw van klein en zacht naar bijna hysterisch.’